Ali was op het moment van het bombardement op haar werk, bij mevrouw Lemm: “Het was een oud, rijk, klein en vooral naar wijffie. Ze had acht of negen kinderen, waaronder twee al bijna volwassen knullen. Toen het bombardement begon moesten de kinderen pannen gaan halen om op hun hoofd te zetten ter bescherming. Ali was natuurlijk maar een hulpje, dus tegen de tijd dat zij een pan kon pakken, waren die op. Ze heeft toen maar een vergiet op haar hoofd gezet. Daar stonden ze dan. Mevrouw Lemm en de kinderen met een pan op hun hoofd, en Ali erachter, met een vergiet. Later vertelde ze me dat het ondanks de dreiging van het bombardement zo’n absurd gezicht was, dat ze zich tranen heeft gelachen!”

Oma vertelt… Een oorlogsverhaal

Jitty en Ali. Twee zussen geboren in het vooroorlogse Rotterdam. Twee van de 78.000 daklozen als gevolg van het bombardement op […]

Oma vertelt niet meer…

In oma’s laatste sms aan mij – en hoé stoer is dat – schreef ze: “Femmelientje, bedankt voor je mooie […]

Oma vertelt – deel IV

“De herrie van vliegtuigen… Vandaag de dag nog steeds sla ik mijn handen voor mijn oren als ik een vliegtuig […]

Oma vertelt – deel III

“Ik schiet nog vol als ik eraan denk hoe hij stond in die gang, die gekke gozer: ‘Zeg dat het […]

Oma vertelt – deel II

“Van ons huis waren alleen vier muren over, en een diepe put waar een hoop rommel in lag.” Op 10 […]

Oma vertelt – deel I

“Eruit meiden, ik weet niet wat er aan de hand is maar het is fout!” Op 10 mei 1940 om […]